သတင္းတိမ္ဖ်ား
ဘုံးဆင့္ျမင့္ေအာက္
အမိစံရိပ္ ဓညေခတ္နွင့္
ေခတ္ေလးဆက္က
ေရႊထီးေဆာင္းခ်ိန္
လူမျဖစ္ေတ ငါရခိုင္သူ
အမိအပါး ကဗ်ာရတု
သျခင္းေတးဖဲြ႕ စာလက္ေဆာင္ကို
သီကုံးဖြဲ႕လို႔ ဆက္သေရသူ
ငါ မျဖစ္ခ -----!!!!!!
တိမ္ညိဳဖုံလို႔
လေရာင္ကြယ္ေပ်ာက္
ရာဟုမ်ိဳေက အမိငိုသံ
ၿမိဳ႕ ရွိ ၿမိဳ႕ ေနာက္
ရင္စည္တီးဗ်ာလ္
လိုင္စင္းခံခ်ိန္
ဓါးရင္းကို ကိုင္
အမိရွိက ရပ္ေစာက္မတ္မတ္
ငါ မဟိခ ------!!!!!
ဂုဏ္သိမ္ညိဳးႏြမ္း မ်က္နွာမြဲမ
အမိပါးမွာ အမွဴးအေကြ်း
ၿခီဆုပ္လက္ႏွယ္ ဦးေဂါင္းကေခြ်း
ၿခီမက်ေအာင္ ငါမေဆာင္ခ ။
သမိုင္းဆိုေရ
ေက်ာက္ျဖစ္ရုပ္ႀကြင္း
စာမ်က္နွာထက္
ကြ်န္မ အျဖစ္
အမိဘဝ ဆံၿဖဴ ဖားလား
ရုပ္အိုႀကြင္းက မာန္ကုန္ယြင္းလို႔
လွဲၿပိဳ က်ခ်ိန္ အမိအပါး
ငါ မဟိခ ------!!!!!
ေဖးကူအမွီ ေက်ာက္တိုင္အျဖစ္
အစိုင္စစ္ကို တည့္ကူမတ္သူ
အမြီဆက္ဖို႔ ငါရခိုင္ဟု
ေတာ္လွန္ေရးသူ
ငါ မျဖစ္ခ ------!!!!!
သမုဒၵရာ ဝမ္းတထြာေအာက္
လက္ပစ္ကူးလို႔ ကြ်န္စာတတ္ၿပီး
ႀကီးလာျပင္းလာ ဤရခိုင္သူ
အမိရုပ္ႀကြင္း အုတ္ဂူေဟာင္းကို
မေရာက္ဖူးသူ အိမ္ၿပိဳေအာက္က
အနင္းဖက္ခံ သမီးမြဲမွာ
ပညာယုတ္လတ္ နန္းသစ္ျမန္းကို
အမိအတြက္ အိမ္မက္နန္႔ပင္
မေဆာက္နိုင္ခ -----!!!!
ေဒသမီးေခ် ဘုေမႀကီးေလ
အမိဝတ္ဖို႔ ႀကိဳးႀကီးခ်ိတ္ကို
ရက္လို႔ထားမယ္ အမိစားဖို႔
ဖြယ္ရာမ်ိဳးစုံ ခ်က္လို႔ထားမည္
အမိအတြက္ နန္းရင္ျပင္မွာ
ပန္းစုံပန္းလွ ပန္းဥယာဥ္ကို
ကိုယ္တိုင္စိုက္လို႔ထားပါမည္ ။
အို အမိသွ်င္ အခ်ိန္ေႏွာင္းမွာ
လူျဖစ္လာေရ ေဒအမိုက္မ
ရခိုင္သူေခ် ေက်ာက္ပုံႀကားက
ျမစ္ဖ်ားေခ်မွာ အမိကိုတ
အမိျပန္လာ လြမ္းစာဖြဲ႕လို႔
ငိုျခင္းစီဗ်ာလ္ ငိုျခင္းရြီးေက
အမိဝိညာဥ္ နန္းရာေဒါင့္က
လိပ္ျပာျပန္ကပ္ ကုန္းရုန္းထဗ်ာလ္
အမိအသက္ သြီးေႀကာတိုင္းမွာ
ျဗန္းျဗန္းႀကီးတုန္ နွလုံးခုန္ေက
အမိျပန္ထနိုင္ပါစီ ----။
ေစာစစ္ ( ေဒဝီ )
အတီးအမွဳတ္စေသာ
