 |
| ဓါတ္ပံု - ရခိုင္မ်ဳိးဆက္သစ္လူငယ္မ်ားအစည္းအရံုး (AGYO) |
ေဒဟင့္က အကၽြန္ေတာ္ (၂၀၀၁) ႏွစ္ ဧၿပီလက ရန္ကုန္သို႔လာဖို႔ခါ အေဘာင္သွ်င္မွာလိုက္ေတ စကားတခြန္းပါ။ အကၽြန္ေတာ္ ရန္ကုန္သို႔လားဖို႔အတြက္ ရြာကနီပနာ စစ္ေတြသို႔ မထြက္ခင္ မိုးထက္ဘက္မွာ အေဘာင္သွ်င္က ကၽြန္ေတာ့ကိုေခၚၿပီးေက ငါ့ၿမီးေခ် ငါ့ၿမီးေခ်အတြက္ အေဘာင္သွ်င္ လူႀကီးသူမတိ လက္ဆင့္ကမ္းခေရ စကားတခြန္းကို မွာလိုက္ခ်င္ေရဆိုပနာ ေဒစကားကိုေျပာလိုက္စြာပါ။ အေဘာင္သွ်င္က ဇာေျပာလဲဆိုေက “လူတိုင္းလူျပည္မွာ ဘ၀ႀကီးပြါးေရးအတြက္ လားေရာက္နီထိုင္ရေကလည္းေသာ့ လူမ်ိဳးျခားကို လက္ငါးေခ်ာင္း မပီးလီကဲ့” လို႔ အေဘာင္သွ်င္က ေျပာပါေရ။
ကၽြန္ေတာ္လည္း အေဘာင္သွ်င္ေျပာစြာကို နားမလည္လို႔ လက္ငါးေခ်ာင္းကို မပီးလီကဲ့ဆိုစြာ ဇာအဓိပၸါယ္ပါလဲလို႔ ျပန္မီးၾကည့္လိုက္ေတ။ ေယခါ အေဘာင္သွ်င္က ကြမ္းတစ္ယာယာပနာ အကၽြန္ေတာ့ကို ယွင္းျပပါေရ။ ငါ့ၿမီးေခ် လူ႔ဘ၀မွာ တုိးတက္ေအာင္ျမင္ဖို႔အတြက္ အ႐ိုအေသပီးသင့္ေရလူကို အ႐ိုအေသပီးရဖို႔။ ယင္းပိုင္ အရုိအေသပီးေရခါ ငါ့ၿမီးေခ် လက္ဆယ္ေခ်ာင္းကို အသံုးျပဳလို႔ အရိုအေသပီးလီ။ ငါ့ၿမီးေခ် တိုးတက္ေအာင္ျမင္လိမ့္ေမ။
လူတေယာက္မွာ လက္ေခ်ာင္းေခ် ဆယ္ခုစီပါေရမလား၊ လူႀကီးသူမတိကို အရိုအေသျပဳေရခါ ဆယ္ေခ်ာင္းလံုးကို အသံုးျပဳရေရ။ လူ႔သဘာအရ အခ်ိန္တန္အရြယ္ေရာက္လို႔ အိမ္ေထာင္ယာသားျပဳေရခါ သမက္တက္ပြဲမွာ ေယာက္်ားဘက္က လက္ငါးေခ်ာင္းနန္႔ မမဘက္က လက္ငါးေခ်ာင္းကို ေပါင္းစပ္ပီးကတ္ေတ။ ယင္းခ်င့္ကို အိမ္ေထာင္ျပဳေရလို႔ ေခၚေရ။ ယင္းပိုင္ အိမ္ေထာင္ျပဳေရခါ ငါ့ၿမီးေခ်ေရ ရခိုင္မဟုတ္ေတ လူမ်ိဳးျခားနန္႔ အိမ္ေထာင္မျပဳလီကဲ့လို႔ အေဘာင္သွ်င္က ေျပာခ်င္စြာ။
လူမ်ိဳးျခားကို လက္ငါးေခ်ာင္းပီးလိုက္ေက ကိုယ့္ဘ၀နစ္နာေရ။ ကိုယ့္လူမ်ိဳး၊ ကိုယ့္ယိုင္ေက်းမႈ၊ ကိုယ့္အစိုင္အလာတိ ဆံုးယံႈးတက္ေတ။ ငါ့ၿမီးေခ်ကို အေဘာင္သွ်င္႐ို႕ ထိန္းသိမ္းခေရ အမြီအႏွစ္တိကုိ ဆက္လက္ထိမ္းသိမ္းစီခ်င္ေရ။ အေဘာင္သွ်င္က ယင္းပိုင္ေျပာပနာ အဆံုးသတ္လိုက္ပါေရ။ အကၽြန္ေတာ္လည္း အေဘာင္သွ်င္နားမွာ တနားထိုင္ပ်ာ ရွိသံုးႀကိမ္ခိုးပနာ ျပန္ထပါလတ္ေတ။
အကၽြန္ေတာ့္ အေဘာင္သွ်င္စကားကို ရခိုင္သူ၊ ရခိုင္သား႐ို႕အားလံုး ေစာင့္ထိန္းႏိုင္ပါစီ။
(ရန္ႏိုင္စိုး)
******************************************
တခါက ေမာင္ေတာက ေက်ာင္းဆရာ ေမာင္ျဖဴေခ် တေယာက္ ငါးခူရ ရြာတြင္
ေက်ာင္းဆရာဘဝနွင့္ တာဝန္က်လွ်က္ ဟိသည္။
တရက္နိတြင္ ရန္ကုန္က ျမန္မာေက်ာင္းနီဖက္ သူငယ္ခ်င္းတေယာက္
ေမာင္ေတာ ျမိဳ ႔သို႔ အစိုးရ ဝန္ထမ္း တာဝန္နွင့္ ေျပာင္းလာ ရမည္ ျဖစ္ေႀကာင္း
သတင္းရသည္ ။ သို႔ၿဖင့္ သူငယ္ခ်င္းအား ေမာင္ေတာ ျမိဳ ႔သို႔ ေရာက္လွ်င္
မိမိ တာဝန္ က်လွ်က္ ဟိရာ ငါးခူရ ရြာသို႔ လာလည္ရန္ ဖိတ္ႀကားလိုက္သည္။
သူငယ္ခ်င္းလည္း စနီ တနလလၤဂုနီ ယုံးပိတ္ ရက္တြင္ သူ႔ သူငယ္ခ်င္း
ေက်ာင္းဆရာ ဟိရာ ငါးခူရ ရြာသို႔ လည္ေဇာင္ ေရာက္လာသည္။
ရြာကို ေရာက္၍ ေက်ာင္းဆရာ ေမာင္ျဖဴေခ် အိမ္ကို မီးႀကည့္ရာ ကန္ေဘာင္နား
က သံၿဖဴ မိုး၍ အိမ္ျဖစ္ေႀကာင္း လမ္းညြန္ပီးလိုက္ ကတ္သည္ ။ အိမ္သို႔
ေရာက္ေသာ အခါ သူငယ္ခ်င္း ေမာင္ျဖဴ ေခ် မွာ အိမ္၌မဟိ ပုဇြန္ကန္သို႔
ေရာက္လွ်က္ ဟိသည္ ။ သို႔ၿဖင့္ သူငယ္ခ်င္း မယားသည္ကို
ရခိုင္စာကို မူလတန္း ေအာက္ဆင့္ သူငယ္တန္း၊ ပထမတန္းနန္႔ ဒုတိယတန္း
တိမာ လာဖို႔ စာသင္ႏွစ္ စလို႔သင္ဖို႔ အတြက္နန္႔ ၾကားရေရ ခါကပင္ ဝမ္းသာခေရ။
ရခိုင္စာကို ရခိုင္တိ သင္ခြင့္ရေရ အတြက္နန္႔ မ်ိဳးဆက္သစ္ အေခ်တိ အတြက္
အားရစရာပါ။ ေယဇူးနန္႔ ျပည္နယ္အစိုးရက ရခိုင္ျပည္တဝွမ္းက
ရခိုင္သမိုင္းသုေတသီ ပညာရွင္ ဝါသနာရွင္တိနန္႔
ရခိုင္စာသင္႐ိုးျပဳစုေရးေကာ္မတီ ဖြဲ႔စည္းပနာ ရခိုင္စာသင္ရိုး ဖတ္စာ အတြက္
ျပင္ဆင္ကတ္ေတ။ စိတ္ဝင္စားေရ အကၽြန္ရို႕က ေစာင့္ၾကည့္ နားေထာင္ ျဖစ္ေတ။
ဂုဆိုေက ရခိုင္စာ သင္ရိုးဖတ္စာ အေခ်ာသတ္ ၿပီးစီးလို႔ ျပည္ေထာင္စုဝန္ႀကီးကို
တင္ျပပနာ ထုတ္ဖို႔ရာ က်န္ဗ်ယ္။ ၿပီးျပည့္စုံေရ သင္ရိုး ဖတ္စာ
မျဖစ္ေသးေကေလ့ ပထမ ၿခီလွမ္းအတြက္နန္႔ ေက်နပ္ မိေရ။ Mail ပို႔ပီးေရ
ေလ့လာခြင့္ပီးေရ ေကာ္မတီဝင္ တဦးျဖစ္ေတ ဆရာႀကီးကိုေလ့ ေက်းဇူးတင္ပါေရ။
ရခိုင္သားတိုင္း ျငင္းဖူးကတ္၊ ေျပာနီကတ္တုန္းျဖစ္ေတ အဓိပၸါယ္မဲ့ အေၾကာင္းအရာတစ္ခုကို အဆံုးသတ္ပီးျခင္း”
တနိ႔က ကၽြန္ေတာ့္အစ္ကိုမာ လုပ္ေဖၚကိုင္ဖက္တတိုင္နန္႔ စစ္ေတြကမ္းေယာင္က စားေသာက္ဆိုင္တစ္ဆိုင္မာ တြိကတ္လီေရ။ အစ္ကိုေဘာ္ဒါဆိုေကေလ့ ကၽြန္ေတာ္နန္႔က ႀကီးေပါင္းဆိုခါ တစ္ေယာက္နန္႔တစ္ေယာက္ အားနာဗယ။
ကၽြန္ေတာ္ေရာက္ေတအခ်ိန္မာ စကား၀ိုင္းက အင္တန္ေခ်ျပင္းထန္နီယာယ္။ ျငင္းနီကတ္ေတ အေၾကာင္းအရာက ရခိုင္သားတိုင္းအားလံုးနီးပါး ျငင္းခုန္ဖူးကတ္ေတ (ဘုရာစင္ နန္႔ ဘုရားေက်ာင္း)အသံုးအႏွဳန္း ျပသနာ။ ကၽြန္ေတာ္ေလ့ ေအကိစၥကို ေတာက္ခ်ီးခါနီစြာ ေကာင္းၾကာယာယ္။ ေယဇူးနန္႔ စကား၀ိုင္းထဲကို ၿခီဆင္းမပ်ိဳးဘဲ လံုးေပါက္စကားတစ္ခြန္းနန္႔ ခုန္၀င္လိုက္ေတ။
“(ငါရို႕မာ ဘုရားကိုစင္နန္႔မထား ေက်ာင္းနန္႔ရာထားေရ) ဆိုစြာအေၾကာင္းကို ဂိုးဂို အယင္စိုင္းစားမိစြာလာ၊ ဆိုလိုစြာက ေအကိစၥအတြက္ Pioneer သည္ ဂိုးဂိုလာ”
“ဟုတ္ေတ ကၽြန္ေတာ္လြန္ခေရ တစ္ႏွစ္ေလာက္ကပင္ စိုင္းစားမိလို႔၊ ေအခ်င့္တစ္ခု ေျပာင္းသင့္ေရဆိုဗ်ာလ္ ျငင္းနီကတ္စြာ”
“ဘုရားစင္လို႔ သံုးမိခီစြာနန္႔ ျပသနာရွာေရ ((မင္းရို႕မာ ဘုရားကို စင္နန္႔ထားလာ၊ ငါရို႕မာက ေက်ာင္းနန္႔ထားေရ ))
ေအ အေၾ႕ာင္းရာေခ်ကို ဆံုးေအာင္ ဖတ္ကပါ အမ်ဳိးရို႕ေလ ျဖစ္ရပ္မွန္ေခ်ပါ
”အမိ ေက်ာင္းမွာအာစရိယပူေဇာ္ပြဲလုပ္ဖို႔ ေဖသာ ၃၀၀
စီထည့္ရဖို႔”
ေလးတန္းေက်ာင္းသားေခ်
ေအာင္ျမတ္ထြန္း
ေက်ာင္းကအျပန္အိမ္ကို ေရာက္ေရာက္ခ်င္း လြယ္အိတ္ကို
ေဝးခ်ပနာ
အမိနားကပ္ေျပာလိုက္ေတ။ မိေစာႏု သက္ျပင္းတခ်က္ ခ်လိုက္မိေရ။
လင္ေယာက်ၤားသီလားစြာ
၄ ႏွစ္ျပည့္ဖို႔ဗ်ာယ္္။ လင္သည္သက္ဟိထင္ရွားဟိနီခါ
ေဒကိစၥတိကို မပူခရ။
ခ်စ္လင္ ျမတ္ထြန္းဦးက ျမန္မာ့ဆိပ္ကမ္းက အစိုးရဝန္ထမ္းတေယာက္ပါ။ တေတာက္ပေျပာင္မဟိေကလည္း
ေဒကိစၥေခ်တိကိုမပူခရ။ သူမအလုပ္က အိမ္တြင္းရီးကိစၥ။ အေခ်တိကိုအိမ္တြင္းကနီ
လိုအပ္စြာတိ အားလံုးလုပ္ပီးေရ။ သူမမွာ သမီးႏွစ္ေယာက္။ သားတေယာက္။
အႀကီးဆံုးသမီး ဦးသိန္းႏုက လြန္ခေရႏွစ္က ဆယ္တန္းေအာင္လားၿပီးဗ်ာယ္။
သားေခ်ေအာင္ျမတ္ထြန္းက ေဒႏွစ္ေလးတန္း။ သမီးထြီး ႏုသဲျဖဴက သံုးတန္း။ သမီးႀကီးက
ဆယ္တန္းေအာင္ဗ်ာယ္ဆိုခါ
အိမ္တြင္းရီးကိစၥ စိတ္မပူရ။ သူမ စ်ီးထြက္ေရာင္းတိုင္း အစစအရာရာကို သမီးႀကီးက
ဒိုင္ခံလုပ္ပီးေရ။ အဖမဟိေရေနာက္ပိုင္း ေမာင္ေခ်နန္႔ ႏွမေခ်ကို အစရာရာျပဳစု
ဂရုစိုက္ပီးေရ။ ေဖသာမတတ္ႏိုင္လို႔ အေခ်တိညေက်ာင္း မထားႏိုင္ေကလည္း
သမီးႀကီးက သူရို႔ႏွစ္ေယာက္ကို စာျပပီးေရ။ လိမၼာရီးျခားဟိေရသမီး၊
သမီးႀကီးအမိအရာဆိုေရအတိုင္း၊
အမိနန္႔ ေလာင္းကူေလွာ္ဖက္ရေရ။
ဟုတ္က့ဲ ခင္ဗ်ား
အေမ ယခိုင္
အေဖ မ်န္မာပါ
က်ဴပ္
ယခို္င္ပ်ည္ဂ်ီးကို
ခ်စ္ပါေဒ...။
(အီးေယာင္ေလး)
ဟုတ္က့ဲ ခ်ိန္႔
အေမ ယခိုင္
အေဖ ယခိုင္...ပါ
ယန္ကုန္မွာ
က်ီးဒါပါ
ယခိုင္လိုေဒါ့
မေပ်ာတက္ဗူး
ယခိုင္ပ်ည္ကို
မေယာက္ဖူးဗူး...။
(ဘားဘာေလး)
ဟုတ္ပါယင့္
အမိ ရခိုင္
