ရခိုင္သားတိအတြက္ ၀တၳဴေခ်တစ္ပုဒ္ နဲ႕ မ်ိဳးေစာင့္တရား

 

ဟိုးအယင္ ခါက ရြာၾကီးတစ္ရြာ ရွိပါေရလတ္ ..။ယင္းရြာႀကီးနားမွာ အရာရြာေခ်တိလဲရွိပါေရလတ္ ။လယ္လုပ္ ေခ်ာင္းလုပ္ၿပီးေက အသက္မြီးကတ္ပါေရ ။ရြာေခ် တိကေတာ့ အသာအသာနဲ႕ တိုးတက္ ပါလတ္ကတ္ပါေရ လတ္။

ရြာႀကီး ကေတာ့ အယင္ခါထက္ေတာင္ ဆင္းရဲ႕ လာေရ၊ နိမ့္က်လာပါေရလတ္ ။ ယပိုင္ျဖစ္လာခါ ရြာၾကီးက ရြာသူႀကီးစြာ
“ေဒပိုင္နီလို႕ ေတာ့ မျဖစ္ယာ ငါရို႕ ရြာက ရြာသားတိကို တစ္ခုခု လုပ္မွ ျဖစ္ဖို႕ ယာ ဆိုပနာ” စဥ္းစာပါေရလတ္။
တရက္နိန္႕ ရြာသူႀကီး စြာ ရြာသားအားလံုးကို အစည္းအေ၀းေခၚၿပီးေက ေျပာပါေရ ။ “ မိုးေသာက္ခါ ငါရို႕ ရြာလံုးကြ်တ္ေပါင္းၿပီးေက ရြာဦးဘုန္းႀကီးေက်ာင္းမွာႏို႕ဆြမ္းလွဴ ဖို႕ ၊ ယင္းအတြက္နဲ႕ တအိမ္က ႏို႕ တခြက္စိ ယူလာပနာ ညဇာဘက္ ရြာသူႀကီး အိမ္ရွိ မွာ ခ်ထားေရ စဥ္းဒြား ႏွစ္လံုးမွာ လာထည့္ကတ္ဖို႕ ” မွာလိုက္ပါေရ ။

ရြာသူႀကီးပါးက ျပန္လာေရ ရြာသားတိစြာ ကိုယ့္ အတြက္ခ်က္နဲ႕ ကိုယ္ ျပန္လာကတ္ပါေရလတ္ ။ ျဖဴေတာင္းဆို ေရ ရြာသားကေတာ့ “ ငါ့မွာ မိုးေသာက္ခါ ညွစ္လို႕ရေရ ႏြားႏို႕တသစ္ကို ေရာင္းပနာ ခေတာင္းတထည္ ၀ယ္ရဖို႕ ၊ ရြာ သူႀကီး ပါးမွာ ႏို႕ တခြက္ လားထည့္ ပစ္ခိ ေက ေလာက္ဖို႕ မဟုတ္ယာ ၊အူး ေဒေလာက္ တရြာလံုး ထည့္ေရ ႏြားႏို႕ အိုးမွာ ငါရီ တခြက္ ေရာပလိုက္ လို႕ ကား ဇာျဖစ္ဖို႕ လဲ ၊ ႏို႕ အစား ရီတခြက္ ထည့္ပစ္ခိေမ ၊ ညည့္ ခါ အသူ ျမင္ဖို႕ လဲ ” ဆိုပနာ တြက္ ပါေရလတ္ ။

အရာ လူတိ ကလဲ ကိုယ့္ စြာနဲ႕ ကိုယ္ တြက္ခ်က္ နီကတ္ပါေရလတ္ ။ “ငါ့မွာ ႏို႕ ကိုေရာင္းလို႕ ဆန္၀ယ္ရဖုိ႕ စြာ ငါရီတခြက္ ထည့့္လို႕ အသူသိဖို႕လဲ ေဒေလာက္ႏြား ႏို႕မွာ ရီ တခြက္ ေရာ လို႕ တစ္ခုလဲ ျဖစ္ဖို႕ စြာကားမဟုတ္ ” ယပိုင္ တြက္ခ်က္ နီကတ္ပါေရ လတ္ ။

ယင္းနိန္႕ မိုးလင္း ခါ ရြာ သူႀကီး က စုထားေရ ႏြားႏို႕ တိကို ျပင္ဆင္ဖို႕ ရြာ ကလူတိ ကုိ အုန္းေမာင္းေခါက္ပနာ ေခၚပါ ေရလတ္ ။
ရြာ သားတိ ေရာက္လာ ခါ “အဲ့ ငါရို႕ ရြာသားတိ စံုစံုလင္ လင္ စုထားေရ ႏြားႏို႕ ကိုတခ်က္ ၾကည့္ေမ ဇံ ” ဆို ပနာ ခေတာ္ နဲ႕ ႏြားႏို႕ ကို ၾကည့္ေရ ခါ ၊ ႏြားႏို႕ စြာ ရီတိ တိ ျဖစ္နီပါေရ လတ္ ။ရြာ သားတိလဲ ေဒခ်င့္ ကို ျမင္ေရ ခါ ကိုယ့္အျပစ္နဲ႕ ကိုယ္ၿငိမ္နီ ကတ္ပေရလတ္ ။

ရြာသူၾကီး က “ၾကည့္စမ္ ငါရို႕ ရြာသားတိ ဇာေလာက္ အတြက္ စိလဲ ၊ဇာေလာက္ အေခ်ာင္ခုိလဲ ဆိုစြာ ” ၊ ေဘးနား က ဇာမဟုတ္ ေတ ရြာ အငယ္စိေခ် တိေတာင္ ငါရို႕ ရြာ ထက္ သာလခယာ ၊ ဇာျဖစ္လို႕ လဲ ဆို စြာ မင္းရို႕ တိျမင္ယာလား ၊ ဇာေလာက္ ရွက္ဖို႕ ေကာင္းလဲ ” ဆိုပါနာ ဆံုးမဖူးပါေရ လတ္ ။

အခု ကြ်န္ေတ္ ရို႕ရခုိင္သားတိလဲ ေဒပိုင္ပါဗ်ာယ္ ။ တေယာက္ကို တေယာက္ အတြက္ စိနီကတ္ေတ။ယေက ႏြားႏို႕ တိ ရီခ်ည္း ျဖစ္နီ စြာ ကားအဆန္းမဟုတ္ပါ ႏွင္း။ အစိုးရအမႈထမ္း လုပ္နီေရ လူတိကလဲ “ငါ့ရို႕ ကား အစိုးရဘားမွာ လုပ္နီစြာ ဇာပိုင္ အမ်ိဳးသားအေရး ကို လုပ္လို႕ ရဖုိ႕ လဲ” ၊ မင္းကြ်န္ျဖစ္ နီေရလူတိ ကလဲ “ ငါရို႕ မွာကား အေခ်နဲ႕ အငယ္နဲ႕ ရခိုင္ေတာ္လွန္ေရး လုပ္လို႕ မျဖစ္ယာ” ၊ ကလိေမေခ် တိကလဲ တမ်ိဳး “ႏိုင္ငံေရးလုပ္စြာ မီးရို႕ နဲ႕ က မဆိုင္” ။ ယပိုင္တြက္ခ်က္ နီကတ္ပါေရ ။

အမ်ိဳးသားေရး ဆိုစြာ လက္နက္ကိုင္မွ ျဖစ္စြာ မဟုတ္ပါ ။ကိုယ့္ လူမ်ိဳးကို ခ်စ္ေတ လူတိအတြက္ အမ်ိဳးကို ခ်စ္ေတ အေၾကာင္းကို လုပ္ျပဖုိ႕ ၊သက္သိျပဖို႕ အခြင့္အေရး လူတိုင္းမွာ ရွိပါေရ ။အစိုးရ အမႈထမ္းကလဲ အမႈထမ္းအေလ်ာက္ ၊ကလိေမေခ်တိက လဲ ကလိေမေခ် အေလ်ာက္ ကိုယ္ ့လုပ္ႏိုင္ေရ နီရာက လုပ္ကတ္ေက ႏြားႏို႕ဒြား ႏြားႏို႕ နဲ႕ ျပည့္လာ ပါဖို႕။ အမ်ိဳးကိုေစာင့္ေရွာက္ေတ အလုပ္စြာ လူမ်ိဳးတမ်ိဳး အတြက္ အသက္ေလာက္ အေရးၾကီးေရအလုပ္ပါ။ မ်ိဳးေစာင့္ တရားပ်က္ေက ၊ လူမ်ိဳးတမ်ိဳး လဲ ေပ်ာက္လား ဖို႕စြာက်ိန္း ေသပါယာ။ ရခိုင္ သမေခ် တိ အခ်ိန္တန္လို႕ အိမ္ေထာင္ျပဳဖို႕ယာ ဆိုေတာင္ ရခိုင္ လူမ်ိဳး ထဲ့က ရခိုင္သားေခ် တေယာက္ကို ရာ ယူသင့္ပါေရ ။ေဒခ်င့္ စြာ အမ်ိဳးကို ေစာင့္ေရွာက္ စြာပါ ။ ရခိုင္လူမ်ိဳး မေပ်ာက္ေအာင္ ကာကြယ္ ထိန္းသိမ္းစြာပါ ။ ေကာင္းေကာင္း အေျခခံက်ေရ အမ်ိဳးသားေရ အလုပ္ပါခ်င့္။ ေဒအလုပ္ကို ရခိုင္ သား/သူ တိုင္း တက္ႏုိင္ေရ အလုပ္ လို႕ ကြ်န္ေတာ္ ထင္ပါေရ ။

ေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ပိုင္ အေနနီးလို႕ ေတာ့ ဆင္ေျခ မပီးပါေက့ ၊ ယေက ကြ်န္ေတာ့္ post တစ္ခု မွာ ရြီးဖူးစြာပိုင္ သာဓက ထပ္ပီးရပါဖို႕ေယ ။ ကိုယ္နီုင္ေရ ေနရာတိ ရွိေရ ဆိုစြာ ကိုေျပာခ်င္စြာပါ။ ကိုယ့္အမ်ိဳးအတြက္ အရာတစ္ခုလဲ မလုပ္ပီးႏိုင္ေက နီ ပါ ရခိုင္သူ/သား ခ်င္းေတာ့ ယူကတ္ပါလို႕။ အမ်ိဳးကိုေစာင့္ပါ ထိန္းသိမ္းပါ။ ေဒပိုင္မဟုတ္ပဲ ရခိုင္သမေခ် တစ္ေယာက္ ရခိုင္မဟုတ္ပဲ တျခားလူမ်ိဳးနဲ႕ ယူလားခေရ ဆိုေက ေဒခ်င့္စြာ ၊ ရခိုင္လူမ်ိဳးကို ကမၻာေျမျပင္က ေပ်ာက္ေအာင္ ေဖ်ာက္နီစြာ မွာ အဓိက တရားခံတေယာက္ျဖစ္လားပါယာ။ ေဒနိန္႕ ေခတ္မွာ ကြ်န္ေတာ္ ေဒခ်င့္ကို လူမ်ိဳးေရးအယူးသီးလို႕ ၊တဘက္စြန္းေရာက္လို႕ ေျပာနီစြာမဟုတ္ပါ။ လူ႕ အခြင့္အေရး အတိုင္းလူသားတိုင္း ကိုယ့္အခြင့္ အေရးနဲ႕ ကိုယ္ပါ ။ဇာသူ႕ ကိုလဲ လူမ်ိဳးျခားနဲ႕ ယူလို႕ဆိုပနာ တရားစြဲလို႕ မရပါ ။

ေယဇူနန္႕ သိထားစီခ်င္စြာ တခုတည္းပါ။

ရခိုင္ ဆိုေရ လူမ်ိဳး တမ်ိဳး မေပ်ာက္လားေအာင္အတြက္ ပါ။ လူမ်ိဳးျခားနဲ႕ ယူလိုက္ေတ အမႈစြာ လူမ်ိဳးတမ်ိဳး အတြက္ ဇာေလာက္နစ္နာေရ ၊ဆိုစြာ သိသင့္ပါေရ ။

ကြ်န္ေတာ္ ေနာက္ဆံုး ေျပာခ်င္စြာက ကိုယ္ ႏိုင္ေရ နီရာက ရခိုင္လူမ်ိဳးကို ခ်စ္ကတ္ပါေမ ။ထိန္းသိမ္းကတ္ပါေမ ။ႏြားႏို႕ တိနဲ႕ ျပည့္ႏိုင္ေအာင္ ႀကိဳးစားကတ္ပါေမ။

https://ngalone.wordpress.com

ဆက္လို႔ေက့ပါ

ပင္လယ္ဇာေၾကာင့္ ဆားငံလဲ

ထိုးအယင္ေခါက္က ရြာေခ်တရြာမွာ ထင္းႃခြီသမားတေယာက္ဟိေရလတ္။ ယင္းလူစြာ နိတိုင္းနိတိုင္း ေတာထဲကို၀င္ပနာ အပင္ႀကီးတိကို ခြတ္ေတ။ ခြတ္လို႔ရေရအပင္တိကို မီးသြီးဖုတ္ေတ။ ရလာေရ မီးသြီးတိကိုေရာင္းပနာ အသက္မြီး၀မ္းေက်ာင္းျပဳပါေရလတ္။ ယင္းပိုင္ႏွင့္ တရက္နိခါ အပင္ႀကီးတပင္ကို ခြတ္နီေရအခ်ိန္မွာ ယင္းအပင္ကိုေစာင့္ေရ အပင္ေစာင့္နတ္က ကေကာင္းမာန္ပါပနာ ထြက္လာၿပီးေက ယင္းထင္းႃခြီသမားကို “အေ၀း မင္းအစြာျဖစ္လို ့ငါ့အိမ္ကို ဖ်က္နီစြာေရာင္၊ မင္းမွာ ငါ့အိမ္ကို

ဆက္လို႔ေက့ပါ

ေမလတ္ျဖဴ (ႏွင့္) ခ်ီသမင္

အခါတပါးတြင္ ေတာ္ၿမိဳင္ႀကီးတခုအတြင္း၌ ခ်ီသမင္တေကာင္ႏွင့္ က်ီးကန္းငွက္တေကာင္သည္ အဆြီခင္ပြန္းျဖစ္လွ်က္နီ၏။ ေတာအုပ္ႀကီးႏွင့္မနီးမ၀ီးေသာ ေက်ာက္ထရံႀကီးအခုအတြင္းတြင္ ဂူေခါင္းေဖာက္လွ်က္ ခဲ၀ါအိုႀကီးတေကာင္လည္းဟိ၏။ ထိုခဲ၀ါအိုႀကီးသည္ ခ်ီသမင္ငယ္ႏွင့္ က်ီးကန္းငွက္ မိတ္ဆြီျဖစ္လွ်က္ဟိသည္ကို မနာလို ၀န္တိုျဖစ္လွ်က္ဟိ၏။ တနိေသာအခါ ေတာင္ေၾကာင္းေမွ်ာင္လွ်က္ ေခ်ာင္းကမ္းနဖူး တလင္းျပင္၌ ခ်ီသမင္ငယ္သည္ အစာရွာစားလွ်က္ဟိစဥ္ ခဲ၀ါအိုႀကီးလာလွ်က္ေျပာသည္မွာ အသင္ႏွင့္ အကၽြႏ္ုပ္သည္ ၿခီေလးေခ်ာင္းသတၱ၀ါမ်ားျဖစ္ပါသည္။ မိတ္ဆြီဖဲြ႕လွ်င္ အသင္ႏွင့္ အကၽြႏ္ုပ္သာလွ်င္ မိတ္ဆြီျဖစ္သင့္သည္။ ထိုက်ီးကန္းမွာမူကား ၿခီႏွစ္ေခ်ာင္းသတၱ၀ါရာျဖစ္ပါ၏။ ထို႔ေၾကာင့္ အဆြီခင္ပြန္းမဖဲြ႕သင့္ပါဟုဆို၏။ အကၽြႏ္ုပ္ႏွင့္မိတ္ဆြီျဖစ္လွ်င္မူကား အသင္ခ်ီသမင္မွာ ႏုႏုဖ်ားဖ်ားစပါးေကာက္ယင္မ်ားကို ၀စြာ စားရလိမ့္မည္မခၽြတ္ျဖစ္သည္ဟုဆို၏။ ခ်ီသမင္ငယ္လည္း ခဲ၀ါအိုႀကီးစကားကိုယံုမွားလွ်က္ လိုက္သည္တြင္ လယ္ကြင္ျပင္၌ အသင့္ေထာင္ထားေသာ ညႊတ္ကြင္းတြင္မိလီ၏။ ထိုအခါ ခ်ီသမင္ငယ္မွာ ခဲ၀ါအိုႀကီးအား ကူပါကယ္ပါေျပာလီ၏။ ခဲ၀ါအိုႀကီးေျပာသည္မွာ အကၽြႏ္ုပ္သည္ အမဲသားမစားေသာ ဟိႏၵဴ ျဗဟၼာႀကီးျဖစ္ပါ၏။ ထို႔ေၾကာင့္ အသင့္လိုင္ဖင္းတြင္ ခ်ိဳင္ေႏွာင္ထားေသာ ႏြားသရီႀကိဳးကို ကိုက္ျဖတ္၍မရႏိုင္ပါဟုဆို၏။ ထိုအခါ ၿပိဳင္းပင္ႀကီးေဘာင္းဖ်ားထက္၌နားလွ်က္ဟိေသာ က်ီးကန္းငွက္က အဆြီခ်ီသမင္ ဖီးဒုကၡေရာက္လွ်က္ဟိသည္ကို တြိျမင္ေသာအခါ လွ်င္စြာ ပ်ံ၍လာလွ်က္

ဆက္လို႔ေက့ပါ