ျခံစည္းရိုးၾကားက ရင္ကဲြနာ (ျဖစ္ရပ္မွန္ ၀တၳဳတို)

ဓါတ္ပံု - ခမီတိုင္းရင္းသူတဦးအလွပံုပါ

ဆူဆူဆိုစြာက ခမီးမေခ်တေယာက္ျဖစ္ပါေရ။ အသက္ (၁၇) ႏွစ္အရြယ္ တရြာလံုးမွာ အလွဆံုးကြမ္းေတာင္ကိုင္မေခ်ပါ။ အသက္ကလည္းငယ္ အသားကလည္းေဖြး ခ်စ္ဖို႔ေကာင္းလြန္းလို႔ သူမကို တရြာလံုးလူပ်ိဳေခ်တိ ၀ိုင္းပိုးကတ္ပါေရ။ သူမရို႕ရန္ေအာင္ျမင္ရြာစြာ ေမာင္ေတာၿမိဳ႕နယ္ေျမာက္ပိုင္း တုိက္နယ္ကၽြန္းရြာျဖစ္ေတ ႀကိမ္ေခ်ာင္းနန္႔ မလွမ္းမကမ္းမွာဟိပါေရ။ ယင္းရြာမွာ ရခိုင္၊ ခမီး၊ ဒိုင္းနက္၊ သက္လူမ်ိဳးတိ ေရာႃပြမ္းနီထုိင္ကတ္ၿပီးေက အိမ္ေခါင္ေပၚ (၁၂၀) ေက်ာ္ဟိပါေရ။ ရြာသားတိအားလံုး အဓိက လယ္လုပ္ကိုင္စားေသာက္ကတ္ပါေရ။ ဆူဆူမိဖတိကလည္း ေတာင္ယာလုပ္ပါေရ။ ဆူဆူမွာ သူ႔အထက္က ေအးမတေယာက္၊ ေမာင္တေယာက္ဟိပါေရ။ သူမ စာေလးတန္းအထိ စာသင္ခၿပီးေက မူလတန္းၿပီးစြာနန္႔ စာဆက္မသင္ႏိုင္ဘဲ ေက်ာင္းထြက္လို႔ အိမ္မႈလုပ္ငန္းတိကို ကူညီလုပ္ကိုင္နီသူျဖစ္ပါေရ။



ဆူဆူရို႕ရန္ေအာင္ျမင္ရြာေရ အင္တန္ေလာက္ေခ်ာင္က်လို႔ ဖက္ခြက္စစ္သားတိ တခါတရီေရာက္လာစြာကလြဲလို႔ ရက္ၾကာၾကာ တည္းခိုနီထိုင္ေလ့မဟိပါ။ ယင္းပိုင္ ဖက္ခြက္တိ အေရာက္အေပါက္နည္းလို႔ တရြာလံုးမွာအလွဆံုးဆူဆူစြာ အပ်ိဳေဖာ္၀င္စမွာ ျမန္မာစက္ကြင္းထဲက လြတ္နီခပါေရ။ ေယေကလည္း ေနာက္ပိုင္းမွာ ရမၼက္သားဖက္ခြက္စက္ကြင္းကို ေကာင္းေကာင္းၾကာၾကာ မေယွာင္ႏိုင္လိုက္ပါ။

---------------
တနိ

၂၀၀၉ ခုႏွစ္ မတ္လ ေနာက္ဆံုးပါတ္ထဲက တနိျဖစ္ပါေရ။ ယင္းနိမွာ ဘီအီးလို႔ေခၚေရ စစ္ၿမီျပင္အင္ဂ်င္နီယာတပ္ရင္းက တပ္စုတစု ျခံစည္းရိုးစီမံကိန္းအတြက္ ဆူဆူရို႕ရန္ေအာင္ျမင္ရြာကို ေရာက္လာပါေရ။ ျမန္မာစစ္သားမ်ား၏ "အိမ္ႀကီးႀကီး၊ ရီတြင္းနီးနီး၊ ဖင္ႀကီးႀကီး" ဆိုေရ ေဆာင္ပုဒ္အတိုင္း အခ်က္သံုးခ်က္နန္႔ျပည့္စံုေရ ဆူဆူရို႕အိမ္ေဘးနားက အိမ္ႀကီးတေဆာင္ကို သိမ္းလို႔စခန္းခ်ကတ္ပါေရ။ စခန္းခ်လို႔ ေကာင္းေကာင္းမၾကာလိုက္ ျမန္မာနည္းျမန္မာ့ဟန္အတိုင္း "အေမတို႔
အေဖတို႔ ေနေကာင္းၾကပါသလား" ဆိုၿပီးသနာ စစ္သားအုပ္စုတစု ဆူဆူရို႕အိမ္သို႔ ေပါက္ခ်လာလတ္ပါေရ။ ဆူဆူကိုျမင္စြာနန္႔ စစ္သားတိစြာ အေၾကာင္းမဟိအေၾကာင္းရွာၿပီးေက ဆူဆူအမိနန္႔အဖကို ရေရနည္းနန္႔ ၀င္ေရာကတ္ပါေရ။

ဆက္လို႔ေက့ပါ

ခမီအမ်ိဳးသမီးတုိ႔၏ဘုိးဘြားဓေလ့႐ုိးရာ ရက္ကန္း အေၾကာင္း

ခမီအမ်ိဳးသမီးတုိ႔၏ဘုိးဘြားဓေလ့႐ုိးရာရက္ကန္းလုပ္ငန္းရက္ေနပံု
================
ရက္ကန္းလုပ္ငန္းသည္ ခမီအမ်ိဳးသမီးတုိ႔၏အိမ္တြင္းမႈလုပ္ငန္းတစ္ရပ္ျဖစ္သည္။ ခမီအမ်ိဳးသမီးတုိ႔တတ္အပ္သည့္အတတ္ပညာတစ္ခုလည္းျဖစ္ေပသည္ ႐ုိးရာဂ်ပ္ခုတ္စင္မွာ အျမဲတမ္းတစ္ေနရာတည္းတြင္ ေထာင္၍ထားရေသာစင္ႀကီးမ်ိဳးမဟုတ္ေပ တစ္ေနရာမွတစ္ေနရာသုိ႔အလြယ္တကူေရႊ႔ေျပာင္းႏုိင္ပါသည့္ တုိင္မပါေသာရက္ကန္းစင္ အေသးစားျဖစ္သည္။ ဂ်ပ္ခုတ္စင္မ်ားကုိ အိမ္တံခါးဝအနီး အလင္းေရာင္ရ႐ွိေသာေနရာ၌ထားေလ႐ွိသည္ ဂ်ပ္ခုတ္စင္အလ်ားမွာပုံေသမ႐ွိေပ။ ရက္လု္သည့္အထည္အမ်ိဳးအစားေပၚမူတည္ၿပီးအတုိအ႐ွည္ကြာျခားသည္ ဂ်ပ္ခုတ္စင္ကုိဆင္ရာ၌အလ်ားလုိက္အစြန္းထြက္ေနေသာ ဝါးတုိင္တြင္ခ်ိတ္၍စြပ္ထားၿပီးတစ္ဘက္စြန္းကုိမူခါးတြင္ပတ္ထားေသာခါးပတ္ကုိ ခ်ိတ္တံႏွင့္ဆက္၍ ခ်တ္ထားရသည္ ဂ်ပ္ခုတ္ရက္သူအတြက္ေျခကန္ထားရန္ သစ္သားတုံးငယ္တစ္ခုခ်ထားသည္။ ဂ်ပ္ခုတ္ရာတြင္ ဝါး၊သစ္သားမ်ားျဖင့္ျပဳလုပ္ထားေသာ လြန္းတုိင္၊ ေဖာက္တုိင္၊ ဂ်ပ္ခုတ္ယင္းသြားစသည့္ကိရိယာမ်ားကုိအသုံးျပဳၾကေလသည္။
ခမီအမ်ဳးသမီးမ်ားသည္ အပ်ိဳေဖာ္ဝင္ခ်ိန္မွစ၍ ဝါဆြတ္၊ ဝါဖန္႔၊ ဗုိင္းငင္၊ ဂ်ပ္ခုတ္စသည့္ ၇ုိးရာလက္မႈပညာရပ္မ်ားကုိ သင္ၾကားတတ္ေျမာက္ထားၾကရသည္ ေ႐ွးအခါက မိသားစုဝင္တုိ႔၏အဝတ္အထည္မ်ားရက္လုပ္ရန္ ေတာင္ယာစုိက္ပ်ိဳးခ်ိန္၌ ဝါမ်ားကုိထည့္သြင္းစုိက္ပ်ိဳးၾကသည္။ ဝါခူးခ်ိန္တန္လွ်င္ ပလုိင္းငယ္မ်ားျဖင့္ဆြတ္ခူးကာ အိမ္ေ႐ွးကြပ္ပ်စ္ေပၚတြင္ ေနလွန္းထားရသည္ ဝါေစ့မ်ားကုိ ဝါဒလက္ျဖင့္ ေမွြကာထုတ္ယူရသည္။
ဝါေစ့ထုတ္ၿပီးေသာအခါ ဝါကုိေခ်ရသည္ ေခ်ၿပီးသားဝါမ်ားကုိ လက္တစ္ဘက္ကကုိင္ရင္းခ်ည္မွ်င္ထုတ္ကာလက္တစ္ဘက္ျဖင့္သစ္သားလြန္းဆံတြင္ ရစ္ပတ္ရသည္ တျဖည္းျဖည္းႏွင့္ ခ်ည္ခင္မ်ားရလာေသာအခါ ထမင္းရည္ႏွင့္ေရာ၍ျပဳတ္ကာ ေနလွန္းအေျခာက္ခံရသည္။ လုိအပ္ေသာ အေရာင္မ်ားကုိ သဘာဝဆုိးေဆးမ်ားျဖင့္ေဆးဆုိးၾကသည္ ယင္းေနာက္ လုိအပ္ေသာအထည္မ်ားကုိရက္လုပ္ၾကေတာ့သည္။

ဆက္လို႔ေက့ပါ

ခမီလူမ်ိဳး ႏွင္႔ ၿမိဳ လူမ်ိဳး၊ ျပသနာအေပၚ ခ်ည္းကပ္ၾကည္႔ျခင္း

-----------------------------------------------------------

ေရွးယခင္ ရခုိင္ဘုရင္မ်ားလက္ထက္ ၿမိဳ၊ ၊ ခမီ လူမ်ိဳးမာ်းသည္ မ်ားေသာအားျဖင္႔ ဗုဒၶ ဘာသာ၀င္မ်ားသာ ျဖစ္ၾကပါသည္။ နတ္ကုိးကြယ္မႈ က အနည္းအက်ဥ္းသာရွိၾကသည္။
ရခုိင္ျပည္တြင္ ခမီ၊ ၿမိဳ၊ လူမ်ိဳးစုမ်ားသည္ ျမန္မာျပည္ကုိ အဂၤလိပ္တုိ႔သိမ္းၿပီးေနာက္ပုိင္း (1824 ) ခုႏွစ္မွ ယေန႔ ထိ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ေတာေတာင္ထဲတြင္ ဆင္းရဲစြာ ေနထုိင္ၾကေသာ အသိဥာဏ္ ဗဟုသုတ နည္းပါးသည္႔ ေက်းရြာမ်ားရွိ ( ခမီ) လူမ်ိဳးမ်ားႏွင္႔( ၿမိဳ )လူမ်ိဳးစု မ်ားကုိ ခရစ္ယာန္ဘာသာ၀င္ ဓမၼဆရာမ်ား စည္းရုံးခဲ႔မႈေၾကာင္႔ (ခမီ) မ်ိဳးႏြယ္စု တစ္ခ်ိဳ႕ႏွင္႔( ၿမိဳ ) မ်ိဳးစုတစ္ခ်ိဳ႕ သည္ ခရစ္ယာန္ဘာသာ၀င္မ်ား ျဖစ္သြား ၾက သည္ကုိ ေတြ႔ျမင္လာရ ပါသည္၊ ဘာသာကုိးကြယ္မႈ ကြဲလာသည္ႏွင္႔အမွ် ထုိမ်ိဳးႏြယ္စုမ်ား အတြင္း ဗုဒၶ ဘာသာ၀င္ ႏွင္႔ ခရစ္ယာန္ဘာသာ၀င္ လူမ်ိဳးတူ မ်ားသည္ တစ္ရြာႏွင္႔တစ္ရြာ တစ္အုပ္စုႏွင္႔တစ္အုပ္စု မသင္႔မျမတ္ျဖစ္လာၾကသည္။ ယေန႔ေသာ္ အဆုိးဆုံးက ထုိမ်ိဳးႏြယ္စု အြန္လုိင္းသုံး လူငယ္မ်ားတုိ႔သည္ တစ္ဦးႏွင္႔တစ္ဦး တစ္ဖက္ႏွင္႔တစ္ဖက္ မိမိမ်ိဳးႏြယ္စုအခ်င္းခ်င္း စကားနာထုိးကာ စိတ္၀မ္း ကြဲမႈ အမုန္းစကားမ်ားေျပာလာၾကသည္ကုိလည္း စိတ္မေကာင္းစြာ ေတြ႔ျမင္ လာရပါ သည္။ ဤသည္ကုိ သက္ဆုိင္ရာ မ်ိဳးႏြယ္ စုေခါင္းေဆာင္မ်ား အခ်င္းခ်င္း ညိွႏိႈင္းတုိင္ပင္ကာ အေျဖရွာသင္႔ပါအၾကံျပဳလုိပါ သည္။ ေနာင္မ်ိဳးဆက္သစ္လူငယ္မ်ားသုိ႔ ဤျပသနာကုိ ဆုိးေမြအျဖစ္ မက်န္ရစ္ေစရန္ ယေန႔မ်ိုႏြယ္စုေခါင္းေဆာင္မ်ား၏ တာ၀န္ျဖစ္သည္ဟု ခံယူကာ အျမန္ေျဖရွင္း သင္႔ပါသည္ဟု တုိက္တြန္းလုုိပါသည္။
ေနာက္တစ္ခါ ရခုိင္မ်ိဳးႏြယ္စုမ်ားထဲတြင္ ဘာသာကြဲသြားသည္႔ ၿမိဳလူမ်ိဳး ႏွင္႔ ခမီမ်ိဳးႏြယ္စုမ်ား တြင္ လူမ်ိဳးအမည္ေျပာင္းျခင္းျပသနာသည္လည္း တစ္စတစ္စ ႀကီးထြားလာေနသည္ကုိေတြ႔ျမင္လာရပါသည္။ မိဖဘုိးဘြား မ်ိဳးရုိးအဆက္ဆက္ ခမီလူမ်ိဳးျဖစ္ရဲ႕သားနဲ႔ ခမီးလူမိ်ဳးထဲမွ တစ္ခ်ိဳ႕သည္ ခရစ္ယာန္ ဓမၼဆရာမ်ား၏ စည္းရုံးမႈေၾကာင္႔ေသာ္၄င္း၊ ႏုိ္င္ငံေရးပါတီမ်ား၏ စည္းရုံးမႈ ေၾကာင္႔ေသာ္၄င္း ဗုဒၶဘာသာမွ ခရစ္ယာန္ဘာသာသုိ႔ေျပာင္းကာ လူမ်ိဳးအမည္ကုိလည္း ခမီလူမိ်ဳး အမည္မခံယူေတာ႔ဘဲ မိမိတုိ႔လူမ်ိဳူသည္ ၿမိဳလူမ်ိဳးျဖစ္သည္ဟု အမည္ခံယူလာ ၾကသည္ကုိ ေတြ႔ရပါသည္။ သုိေသာ္ ထုိၿမိဳလူမ်ိဳးအမည္ခံယူထားေသာသူတုိ႔၏ မိသားစုေဆြမ်ိဳးအသုိင္းအ၀ုိင္းမ်ားက သူတုိ႔သည္ ၿမိဳလူမ်ိဳးမဟုတ္ေၾကာင္း ခမီလူမိ်ဳးသာျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာၾကသည္ကုိလည္း ၾကားခဲ႔ရပါသည္။ ၿမိဳလူမ်ိဳးအစစ္တုိ႔ကလည္း

ဆက္လို႔ေက့ပါ